Bo ja mam. A właściwie mam ich kilka.
I uprzedzam, jeden z nich może Cię naprawdę zaskoczyć.
Ale zanim opowiem Ci o Bridget Jones (tak, dobrze czytasz!), chciałabym Ci pokazać coś, co uważam za niezwykle ważne.
My wszyscy mamy jakieś wzory. Nawet jeśli nigdy świadomie ich nie wybieraliśmy.
Wynosimy je z domów, z relacji z pierwszymi opiekunami, z obserwowania naszych rodziców, z pierwszych miłości, z opowieści ludzi, przy których dorastaliśmy. Z kultury, filmów, książek, komedii romantycznych, pornografii. I te wzory potrafią nam naprawdę głęboko wejść pod skórę.
Wpływają na to, jak przeżywamy emocje, czego oczekujemy od bliskości, jak reagujemy na odrzucenie, jak wyrażamy pragnienia, czego sobie zabraniamy, na co sobie pozwalamy. Taki nasz “system operacyjny” – działa w tle bez konieczności naszej uwagi.
No i te wzorce oczywiście przejawiają się również w seksie.
W SEKSIE, KURWA, JAK NIGDZIE!
Bo seks jest jak soczewka.
To, co przy obiedzie potrafimy spokojnie przedyskutować, w łóżku może uruchomić w nas wstyd, lęk, złość, wycofanie.
Dlaczego?
Bo tam jesteśmy niesamowicie ODSŁONIĘCI. Rozebrani nie tylko z ubrań.. wyeksponowani emocjonalnie.
To jest powód, dla którego tak bardzo zależy mi na tym, żebyśmy zaczęli świadomie wybierać swoje wzory seksualne.
Nie musimy przecież przez całe życie odtwarzać tego, co kiedyś zobaczyliśmy, usłyszeliśmy albo czego nauczyliśmy się w naszych pierwszych relacjach. Możemy wybrać inaczej.
Tylko jak?
Najpierw trzeba zobaczyć, co już w sobie nosimy.
Powód? Zobaczyć swoje obecne realia, a nie tylko historię, jaką sobie o sobie mówimy, po to, by uczciwie przyjrzeć się sobie.
Jak reaguję, kiedy się wstydzę?
Czy potrafię mówić o swoich pragnieniach?
Czy pozwalam sobie na spontaniczność?
Czy umiem prosić o przyjemność i przyjmować przyjemność?
Jak reaguję i co robię, kiedy coś idzie nie po mojej myśli?
Czy sposób, w jaki przeżywam seksualność, naprawdę mi służy?
I tutaj bardzo zachęcam do mądrego OSĄDU. To jest jedyne miejsce, gdzie ocena i osąd są potrzebne. Dla jasności: nie chodzi o ocenianie siebie jako dobrej czy złej osoby. Chodzi o pytanie:
CZY TO, CO ROBIĘ, MNIE WSPIERA, CZY MNIE OGRANICZA?
A kiedy już zaczynam widzieć swoje wzory, mogę zrobić coś naprawdę fascynującego.
WYBRAĆ SOBIE NOWE.
Powód? Zobaczyć swoje obecne realia, a nie tylko historię, jaką sobie o sobie mówimy, po to, by uczciwie przyjrzeć się sobie.
Jak reaguję, kiedy się wstydzę?
Czy potrafię mówić o swoich pragnieniach?
Czy pozwalam sobie na spontaniczność?
Czy umiem prosić o przyjemność i przyjmować przyjemność?
Jak reaguję i co robię, kiedy coś idzie nie po mojej myśli?
Czy sposób, w jaki przeżywam seksualność, naprawdę mi służy?
I tutaj bardzo zachęcam do mądrego OSĄDU. To jest jedyne miejsce, gdzie ocena i osąd są potrzebne. Dla jasności: nie chodzi o ocenianie siebie jako dobrej czy złej osoby. Chodzi o pytanie:
CZY TO, CO ROBIĘ, MNIE WSPIERA, CZY MNIE OGRANICZA?
A kiedy już zaczynam widzieć swoje wzory, mogę zrobić coś naprawdę fascynującego.
I tutaj dochodzimy do mojej ukochanej mentorki seksualnej, czyli Bridget Jones.
Pamiętasz scenę z pierwszego filmu, kiedy Bridget wybiera, jakie gatki ubrać przed imprezą?
Najpierw unosi seksowne stringi i komentuje zamyślona, że jeśli do czegoś dojdzie, to najlepiej, żeby mieć na sobie takie. A potem przed widzem pokazuje ogromne majtasy babuni, bo dojdzie do czegoś tylko dzięki nim.
Bridget wybiera te drugie. A potem rzeczywiście dochodzi do intymnego spotkania z Danielem Cleaverem, który odkrywa jej imponującą bieliznę.
Scena jest dla widza kuriozalna i zabawna, bo krindż aż bije z ekranu. W Bridget pojawia się niezręczność i zawstydzenie, robi się chwilowe zawieszenie – czy się wycofa, czy pójdzie dalej…? Robi się trochę śmiechu.
To, co mnie w tej scenie absolutnie urzekło, to to, że ONA DO TEJ PRZYJEMNOŚCI WRÓCIŁA.
Niezręczność w niej nie zakończyła doświadczenia.
Nie udawała pewnej siebie bogini seksu, której nic nie jest w stanie zawstydzić. Ona pozostała sobą.
Trochę pokraczną, trochę zawstydzoną, trochę nieporadną, ale nadal CHCĄCĄ.
Jezuuuu, to jest najczęstszy obraz moich własnych odczuć LOL
A to jest dla mnie tak cholernie piękne!
Bo ja też bywam czasami niezręczna. Często zdarza mi się zawstydzić. Nie zawsze wiem, jak coś zrobić czy powiedzieć. Ale nie chcę czekać z doświadczaniem życia, bo ono się dzieje TU I TERAZ!
Pozwalam więc sobie na pełnię: tak, zawstydzam się, tak, robi się krindżowo chwilami i nawet szczypie mnie wewnętrzny krytyk Janusz 9takie mu dałam imię, no trudno LOL), ale pozwalam sobie WRACAĆ do przyjemności.
To właśnie za tę jedną cechę Bridget Jones wybrałam sobie jako wzór seksualny.
Czy chciałabym być taka jak Bridget Jones we wszystkich obszarach życia?
O MATKO, NIE! Ta jej relacja z Danielem to podręcznikowy przykład dysfunkcji. No way, nie w Sabilandii!
Ale czy mogę podziwiać w niej jedną cechę i świadomie uczyć się wyrażać ją w swoim życiu? OF KORS!
I tutaj dochodzimy do kolejnego fascynującego odkrycia.
Nie musisz podziwiać całego człowieka, żeby móc nauczyć się od niego czegoś wartościowego.
Ja mam takich wzorów wiele.
Ma Ananda Sarita, moja mistrzyni tantry, fascynuje mnie swoim sposobem trzymania przestrzeni tak głęboko, że ona JEST TĄ przestrzenią, fascynuje mnie jej sposób przeżywania seksualności, obecności i miłości.
Dr Shefali Tsabary zachwyca mnie swobodą i ekspresją, z jaką przemawia do ludzi.
Esther Perel imponuje mi niezwykłą wnikliwością i umiejętnością rozpoznawania dynamik relacyjnych.
A Bridget Jones przypomina mi, że można być człowiekiem z całym swoim wstydem, niezręcznością i pokracznością, a mimo wszystko nie rezygnować z przyjemności.
I ja sobie te jakości zbieram jak takie piękne kamyki znalezione podczas spaceru.
Nie biorę całej osoby. Nie potrzebuję jej idealizować. Nie muszę zgadzać się ze wszystkim, co robi.
Biorę to, co mnie inspiruje, i sprawdzam, jak mogę nadać temu własny wyraz.
W ten sposób stworzyłam sobie coś, co nazywam moim alter ego.
To nie jest jakaś wymyślona, perfekcyjna Sabina, która wszystko potrafi i nigdy się nie myli.
To raczej kobieta, którą świadomie wybieram się stawać. Ona WIE lepiej, co robić, gdy ja nie wiem.
Kiedy zauważam w sobie zachowanie, które mi nie służy, pytam: jak ona by się zachowała? Jak wyraziłaby swój gniew? Jak powiedziałaby, czego pragnie? Jak zareagowałaby na zawstydzenie? Jak zadbałaby o siebie, nie odbierając drugiej osobie wolności? Jak wzięłaby dla siebie to, czego pragnie w tej danej chwili korzystając dokładnie z tego, co już ma?
A potem próbuję.
Początkowo, gdy sobie tę “Sabinę” uszyłam i przymierzałam na siebie, to… Cóż. Czułam się niezgrabnie, wręcz sztucznie.
Jakbym odgrywała jakąś rolę.
Ale tutaj pojawił się fascynujący PARADOKS, który bardzo chciałabym Ci zostawić.
TO, CO ZNAJOME, NIEKONIECZNIE JEST AUTENTYCZNE.
Często to jest po prostu wyuczone, wielokrotnie powtórzone i dlatego wydaje nam się “naturalne”.
A to, co nowe, czego jeszcze nie znamy, co początkowo wydaje nam się niezręczne albo sztuczne, jest wyrazem naszej wolności.
Możliwością powiedzenia:
„Nie muszę już robić tego tak, jak zawsze”.
„Mogę spróbować inaczej”.
„Mogę nauczyć się czegoś, czego dotąd nie potrafiłam”.
I nie muszę przy tym udawać kogoś innego.
Mogę poszerzać zakres tego, kim JESTEM.
Jakie to jest dla mnie ekscytujące!
Bo autentyczność nie oznacza pozostawania na zawsze taką samą, oznacza zgodę na stawanie się kimś, kim głęboko pragnę być W TEJ CHWILI i biorę to w pełni jako SWOJE.
Dlatego, jeśli miałabym Cię dzisiaj do czegoś zaprosić, to właśnie do tego: WYBIERZ SOBIE WZÓR.
Seksualny. Relacyjny. Emocjonalny. Jakikolwiek.
Nie szukaj idealnego człowieka.
Poszukaj jednej cechy, która Ci imponuje, pociąga Cię, inspiruje, wywołuje nawet delikatne ukłucie zazdrości. A zamiast mówić sobie „ja taka nie jestem”, zapytaj:
„A CZY JA W OGÓLE PRÓBOWAŁAM TAKA BYĆ?”
Ile razy sprawdzałam “taką siebie”, żeby twierdzić, że taka “nie jestem”?
Wcale nie potrzebujesz stawać się kimś zupełnie innym, tylko dać sobie szansę na doświadczenie KOLEJNEJ odsłony siebie.
A potem sprawdzić, czy Ci w niej dobrze.
I jeśli tak – zatrzymać ją.
A jeśli nie – poszukać dalej.
BO TO JEST ZABAWA!
Tak, rozwój osobisty może nią być.
Z miłością,
Sabina
PS. Jeśli czujesz, że Twoje dotychczasowe wzory ograniczają Cię w seksualności, przyjemności lub bliskości, i chciałabyś świadomie tworzyć nowe doświadczenia siebie, zapraszam Cię na bezpłatną konsultację wstępną.
