Są aspekty, o które czasami pary pytają. Np.:
1. Czy mamy być nago?
Najbardziej korzystne jest ubranie się w tak lekkie ciuchy, lub zabranie ze sobą chust/sarongów do okrycia najbardziej intymnych części ciała – żeby nie krępować w sobie żadnych ruchów, ale też w takich sposób, by przyjąć czasem dotyk, jaki potrzebuje kontaktu ze skórą.
Pamiętajcie jednak, że nagość jest opcjonalna i zależy od Was. Ustalcie więc ze sobą, do jakiego stopnia i w jaki sposób sobie pozwolicie na to.
2. Czy dostaniemy jakieś wytyczne, jak praktykować to wszystko już poza warsztatami?
TAK! Otrzymacie opisy praktyk i rytuałów i wszystko to po to właśnie, żeby one dawały Wam tyle, ile możecie wziąć, aż… spełnią swoją rolę
3. Co, jeśli poczuję, że moja granica jest naruszana, albo nie chcę brać udziału w jakimś z ćwiczeń?
BĄDŹ totalna/-y i szczera/-y. Absolutnie nie zmuszaj się, ale wypowiedz głośno swoje wątpliwości i obawy. Jestem po to – razem z tymi, z którymi podzielasz tę przestrzeń – by Ci służyć i wesprzeć. Jeśli nie czujesz się na któreś z ćwiczeń, to jest OK, niemniej: skorzystaj choć z bycia obok tego, by poczuć dla siebie tę energię i dać sobie przestrzeń do autorefleksji by – kto wie – może wrócić do tego ćwiczenia później, gdy już rozwikłasz dla siebie, co w Tobie mogło wzbudzić opór, niechęć, lub strach. Pamiętaj proszę, że z wszystkim co czujesz i takie, jakie to jest, na surowo, spotkasz się z akceptacją i wsparciem. ZAWSZE.