Zbliża się tez koniec roku i naturalnie jestem chwilami pogrążona w refleksji.
Wiele moich nakładów energii nigdy się nie zwróci.
Sporo zwróciło się wielokrotnie i to takimi sposobami, jakimi bym się nie spodziewała. Jak choćby te webinary – one wymagały ode mnie przygotowań wokół marketingu, reklam, znalezienia i opłacenia ludzi do tego (znalazłam najlepsze osoby dla siebie na to zadanie, za co wdzięcznam po stokroć!), przygotowania treści, prezentacji, nauki nowych narzędzi do streamingu, uff… dużo tego.
Zawsze najwięcej pracy jest w tle, jej nie widać 🙂
I zawsze, na każdym etapie, byłam swoją najgłośniejszą cheerleaderką. Swoją największą fanką. Wybaczałam sobie każde potknięcie, przyjmowałam każdą krytykę, jaką dostałam a’propos poprawy czegoś w moim sposobie przekazu. Wszystko po to, żeby tej właśnie pracy w tle NIE BYŁO widać. Bo jeśli widać, że w tle coś pracuje i wciąż procesuje, to wartość przekazu jest zaburzona, a na to nie mogłam pozwolić. Tego wymagam, bo to też sama dostaję, gdy wybieram dla siebie treści i inspirujących ludzi, którzy mogą mnie czegoś nauczyć.
Byłam zaskoczona i wzruszona, że na webinary zapisało się prawie 800 osób. Prawie 800! Na moje pierwsze darmowe wydarzenie parę lat temu zjawiło
się 10 i tak samo się cieszyłam… Naprawdę, to takie dla mnie ogromne, tak bardzo rozświetlające!